#11 Ik vind het knap als oude mensen vragen naar mijn leven

Jurjen Brouwer, medewerker zorgondersteuning Vegelin State
Wat is er eerder: ervaring opdoen en dan interesse krijgen in een bepaalde richting? Of juist andersom? Bij Jurjen Brouwer is die scheidslijn niet zo strikt. Op de grens van 14 en 15 deed hij voor zijn maatschappelijke stage 20 uur vrijwilligerswerk in Vegelin State. Vooral omdat het werken met ouderen hem leuk leek. De praktijk bleek zo goed te bevallen dat hij na de zomer wil starten met de studie HBO-V in Leeuwarden. Ondertussen is hij al twee jaar medewerker zorgondersteuning bij Hof en Hiem in Joure.

Van stage naar stayer
Maatschappelijke stage laat jongeren in het voortgezet onderwijs kennis maken met de samenleving. Waar dat vrijwilligerswerk gedaan wordt, is een vrije keuze. “Zolang het maar geen winstmakend bedrijf is,” belicht Jurjen Brouwer. Terwijl sommige van zijn vrienden aan de slag gingen in een voetbalkantine, koos hij voor de ouderenzorg. Voor hem niet helemaal onbekend, want zijn beide ouders werken bij Hof en Hiem (moeder in de Thuiszorg en vader op het Centraal Bureau). Toch was het vooral zijn eigen beslissing, benadrukt Jurjen. “Het bleek me ook redelijk goed te liggen.” Zelfs zo goed dat de locatiemanager van Vegelin State, Miranda Hobo, hem na afloop van zijn stage vroeg nog wat langer te blijven. En zo kreeg Jurjen Brouwer in de zomer van 2015 een bijbaan. Na een
halfjaar- en een jaarcontract heeft hij nu een aanstelling voor onbepaalde tijd. Ook zijn studierichting is zo goed als zeker: HBO-V. Maar éérst nog even het Havo-examen halen.

Generatiekloof
Jurjens vrienden reageerden bijna allemaal positief op zijn stagekeuze. En met enige verbazing. “Zijzelf zouden het geduld niet kunnen opbrengen.” Zelf heeft Jurjen er geen moeite mee als mensen met dementie hem herhaaldelijk vragen hoe hij heet. “Ik vind het stiekem wel een beetje grappig. En knap als mensen die dingen vergeten, toch belangstelling kunnen opbrengen voor mijn school of studie.” Jurjen had geen polsstok nodig om de generatiekloof te overbruggen. “Ik heb eerst een dagje meegelopen om kennis te maken, en goed op mijn begeleider gelet.” Van nature heeft Jurjen belangstelling voor de levensverhalen van bewoners van Vegelin State. “Veel mensen hebben vroeger veel meegemaakt en willen hun ervaringen graag delen.”

Thuis = thuis
Koffie en thee zetten, tafels dekken, eten uit de keuken halen en serveren, afruimen, afwassen, fruithapjes maken, wafels bakken, spelletjes, samen een film of televisie kijken, zoals naar schaatsen als een echte Fries. Het takenpakket van Jurjen is divers. “Om vier uur moet ik weer naar huis,” klinkt niet als iemand die blij is dat de dag voorbij is. “Toch ben ik na zo’n dag best moe. Thuis wil ik gerust nog tafel dekken, maar verder is thuis gewoon thuis.” Dat laatste geldt ook
voor de verdrietige dingen waarmee Jurjen geconfronteerd wordt: het overlijden van een bewoner of euthanasie. “Zulke dingen zijn heftig, maar die probeer ik op mijn werk te laten. Ben ik terug, dan denk ik er weer aan. Thuis is mijn eigen zone.” Volwassen woorden voor een jongen van net nog geen 17.

Dynamisch beroep
Hij is veranderd door dit werk, denkt Jurjen. “Vroeger was ik meer toekijker, nu neem ik initiatieven.” Met zijn Havoprofiel Natuur- Gezondheid (met extra vakken natuur, technologie en economie) is hij goed op zijn toekomst voorbereid. “Ik had fysiotherapeut willen worden, maar dat geeft weinig baangarantie. Zelfs voor de studie bestaat een loting.” HBO-V aan de NHL wordt zijn weg, met stages in gehandicaptenzorg, ouderenzorg, ziekenhuis. “Het is, denk ik, een voordeel dat ik de zorgpraktijk al redelijk ken.” Jurjen overweegt de dynamiek van ambulancemedewerker. Als het goed is, is hij met 21 al klaar met zijn HBO-studie, dus nog jong genoeg om eventueel ‘bij te sturen’. “In ieder geval wordt het vast de zorgsector, want daar voel ik me thuis.”